Kanda Sashti Kavasam

Kaappu (protective preamble): May all sins and sorrows leave, and may wealth, spiritual growth and every heartfelt prayer be granted, for those who take up this Kandhar Sashti Kavasam.

Kural Venba (dedication): We meditate on the feet of Kumaran, who ended the suffering of the Devas through his own great battle.

Lines 1–16: Muruga arrives gracefully on his peacock, his anklets chiming, and is invited to come quickly and protect the devotee with his Vel — welcomed as the son-in-law of Indra, the beloved of Valli, the six-faced Lord adorned with sacred ash.

Lines 17–22: The mystic seed-syllables of Muruga’s sacred name are chanted in rhythmic repetition, honouring him as the valiant Lord of the Saravana pond and battle-leader of the Devas.

Lines 23–26: Muruga is described holding twelve weapons in his twelve hands — including the noose and the goad — with his twelve wide eyes casting a protecting glance on the devotee.

Lines 27–31: More sacred seed-syllables are chanted, representing the subtle mystic power held within Muruga’s name.

Line 32: Muruga, indwelling as the Kundalini Shakti and son of Shiva, is asked to come daily to protect the devotee.

Lines 33–46: A loving, detailed description of Muruga’s six faces, jewelled crowns, ash-marked foreheads, twelve eyes, coral lips, ear ornaments, garlands and anklets that chime as he walks.

Lines 47–56: A cascade of rhythmic mystic syllables representing the sound of Muruga’s anklets and the drumbeat accompanying his arrival, ending with a call for him to come swiftly.

Lines 57–63: The devotee declares Muruga’s holy feet their only refuge, asking the Lord — dearer than their own life — to protect them completely.

Lines 64–92: The kavasam’s central body: part by part, the devotee entrusts their whole body to Muruga’s Vel for protection — face, brow, eyes, ears, nose, teeth, tongue, cheeks, neck, chest, shoulders, back, ribs, stomach, waist, thighs, knees, feet, hands and forearms.

Lines 93–96: May Saraswati bless the devotee’s speech, and may the heart-lotus and the subtle nerve-channels be protected by the Vel at all times.

Lines 97–102: The golden Vel is called to come swiftly and protect the devotee at every hour — day and night, dawn and dusk, every watch of time, without delay.

Lines 103–106: An urgent, repeated call for the Vel to protect, to watch, and to strike down every obstacle the instant it appears, reducing all sin to dust.

Lines 107–119: Protection is sought from black magic, curses, and a long list of malevolent spirits — including those said to trouble children, haunt graveyards, or follow young women — asking that they flee in terror at the mere mention of the devotee’s name.

Lines 120–135: Protection from harmful charms and sorcery objects (buried effigies, cursed items); the kavasam asks that those who intend harm instead lose their nerve, while enemies and slanderers come humbly to bow before the devotee.

Lines 136–148: Powerful, rhythmic commands to bind and strike down every threat, and for wild animals, poisonous creatures and venom to lose their power and flee.

Lines 149–157: A prayer for freedom from a long list of ailments — from migraines and rheumatism to skin disease, stomach trouble and fever — asking that no illness linger once it recognises the devotee as Muruga’s own.

Lines 158–161: A wish for goodwill from all fourteen worlds, from both men and women, and even from rulers, all pleased with the one who praises Muruga’s name.

Lines 162–175: A litany of loving names for Muruga, recalling how he freed the Devas from bondage, and naming his sacred abodes — Tiruchendur, Palani, Swamimalai, Tiruthani, Pazhamudircholai and more.

Lines 176–192: Inspired by Saraswati’s grace upon their tongue, the devotee sings and dances in ecstatic devotion, seeking freedom from the bonds of karma and to receive the sacred ash with love — closing with blessings: hail to the Rider of the peacock, hail to his sharp Vel, hail to Valli’s beloved.

Lines 193–199: The devotee asks Muruga — as a parent forgives a child’s faults — to overlook their shortcomings and receive them with the same love Valli, their mother, would show.

Lines 200–220: How this kavasam should be recited — morning and evening, after bathing, with a focused and loving mind, thirty-six times a day — and the blessings this brings: favour of the eight guardian deities and the nine planets, protection from spirits, and a long, fulfilled life.

Lines 221–226: Recalling Muruga’s victory over the demon Surapadman and his blessing of the twenty-seven Devas, the devotee bows at the feet of the child-Lord who resides on the Palani hills.

Lines 227–238: A closing series of praises (“Potri”) to Muruga in each of his beloved forms and abodes, ending in complete surrender at his lotus feet — “Saranam, saranam, Saravanabhava Om; saranam, saranam, Shanmukha saranam.”

काप्पु (रक्षा-प्रस्तावना): जो कंदर षष्ठी कवचम का पाठ करते हैं, उनके सारे पाप और दुख दूर हों, और धन, आध्यात्मिक उन्नति तथा हृदय की हर प्रार्थना पूरी हो।

कुरल वेणबा (समर्पण): हम उन कुमरन के चरणों का ध्यान करते हैं, जिन्होंने अपने महान युद्ध से देवताओं का कष्ट समाप्त किया।

पंक्ति 1–16: मुरुगन अपने मयूर पर शान से आते हैं, उनके पायल झंकारते हैं, और उन्हें आमंत्रित किया जाता है कि वे अपने वेल से शीघ्र भक्त की रक्षा करने आएँ — इंद्र के दामाद, वल्ली के प्रिय, भस्म से सजे षडानन प्रभु के रूप में उनका स्वागत होता है।

पंक्ति 17–22: मुरुगन के पावन नाम के गूढ़ बीजाक्षरों का लयबद्ध दोहराव के साथ जप होता है, उन्हें सरवण सरोवर के वीर स्वामी और देवताओं के सेनापति के रूप में सम्मानित किया जाता है।

पंक्ति 23–26: मुरुगन को बारह हाथों में बारह शस्त्र धारण किए हुए बताया गया है — पाश और अंकुश सहित — और उनके बारह विशाल नेत्र भक्त पर रक्षक दृष्टि डालते हैं।

पंक्ति 27–31: और भी पावन बीजाक्षरों का जप होता है, जो मुरुगन के नाम में निहित सूक्ष्म गूढ़ शक्ति को दर्शाते हैं।

पंक्ति 32: कुंडलिनी शक्ति के रूप में भीतर बसे और शिव के पुत्र मुरुगन से प्रार्थना की जाती है कि वे प्रतिदिन भक्त की रक्षा करने आएँ।

पंक्ति 33–46: मुरुगन के छह मुखों, रत्नजड़ित मुकुटों, भस्म लगे ललाटों, बारह नेत्रों, मूँगे जैसे होंठों, कर्णाभूषणों, मालाओं और चलते समय झंकारते पायलों का प्रेमपूर्ण, विस्तृत वर्णन।

पंक्ति 47–56: लयबद्ध गूढ़ अक्षरों की झड़ी, जो मुरुगन के पायलों की ध्वनि और उनके आगमन पर बजते नगाड़े को दर्शाती है, और अंत में उनसे शीघ्र आने की पुकार है।

पंक्ति 57–63: भक्त मुरुगन के पावन चरणों को अपना एकमात्र आश्रय घोषित करता है, और अपने प्राणों से भी प्रिय प्रभु से पूरी तरह रक्षा की प्रार्थना करता है।

पंक्ति 64–92: कवचम का मुख्य भाग: भक्त अंग-अंग करके अपना पूरा शरीर रक्षा के लिए मुरुगन के वेल को सौंपता है — मुख, भौंह, नेत्र, कान, नाक, दाँत, जीभ, गाल, गर्दन, छाती, कंधे, पीठ, पसलियाँ, पेट, कमर, जाँघें, घुटने, पैर, हाथ और कलाइयाँ।

पंक्ति 93–96: सरस्वती भक्त की वाणी को आशीर्वाद दें, और हृदय-कमल तथा सूक्ष्म नाड़ियाँ सदा वेल द्वारा सुरक्षित रहें।

पंक्ति 97–102: स्वर्णिम वेल को पुकारा जाता है कि वह शीघ्र आए और हर घड़ी भक्त की रक्षा करे — दिन और रात, भोर और संध्या, समय के हर पहर, बिना देर किए।

पंक्ति 103–106: वेल से बार-बार तत्काल पुकार कि वह रक्षा करे, निगरानी रखे, और हर बाधा के प्रकट होते ही उसे मार गिराए, सारे पाप को धूल बना दे।

पंक्ति 107–119: काले जादू, शाप और अनेक दुष्ट आत्माओं से रक्षा माँगी जाती है — जिनमें वे भी हैं जो बच्चों को सताती, श्मशान में घूमती या युवतियों के पीछे लगती कही जाती हैं — प्रार्थना है कि भक्त का नाम सुनते ही वे भय से भाग जाएँ।

पंक्ति 120–135: हानिकारक टोने और जादू-टोने की वस्तुओं (गड़े पुतले, शापित चीज़ें) से रक्षा; कवचम माँगता है कि हानि चाहने वाले अपना साहस खो दें, और शत्रु तथा निंदक विनम्रता से भक्त के सामने झुकें।

पंक्ति 136–148: हर खतरे को बाँधने और मार गिराने के शक्तिशाली, लयबद्ध आदेश, और जंगली जानवरों, विषैले जीवों तथा विष की शक्ति नष्ट होकर उनके भाग जाने की प्रार्थना।

पंक्ति 149–157: अनेक रोगों से मुक्ति की प्रार्थना — माइग्रेन और गठिया से लेकर त्वचा रोग, पेट की तकलीफ़ और बुखार तक — कि भक्त को मुरुगन का अपना जानकर कोई रोग टिका न रहे।

पंक्ति 158–161: चौदहों लोकों से, स्त्री-पुरुष दोनों से, और शासकों तक से सद्भाव की कामना, जो मुरुगन के नाम की स्तुति करने वाले से प्रसन्न हों।

पंक्ति 162–175: मुरुगन के प्रिय नामों की माला, जो याद दिलाती है कि उन्होंने देवताओं को बंधन से कैसे छुड़ाया, और उनके पावन धामों का नाम लेती है — तिरुचेंदूर, पलनी, स्वामिमलै, तिरुत्तणी, पळमुदिरचोलै और अन्य।

पंक्ति 176–192: जिह्वा पर सरस्वती की कृपा से प्रेरित होकर भक्त आनंदमय भक्ति में गाता और नाचता है, कर्म के बंधनों से मुक्ति और प्रेम से पावन भस्म पाने की कामना करता है — आशीर्वाद के साथ समापन: मयूर वाहन की जय, उनके तीक्ष्ण वेल की जय, वल्ली के प्रिय की जय।

पंक्ति 193–199: भक्त मुरुगन से प्रार्थना करता है — जैसे माता-पिता बच्चे की भूल क्षमा करते हैं — कि वे उसकी कमियों को अनदेखा करें और उसे वैसे ही प्रेम से अपनाएँ जैसे उनकी माता वल्ली अपनातीं।

पंक्ति 200–220: इस कवचम का पाठ कैसे करें — सुबह और शाम, स्नान के बाद, एकाग्र और प्रेमपूर्ण मन से, दिन में छत्तीस बार — और इससे मिलने वाले आशीर्वाद: अष्ट दिक्पालों और नवग्रहों की कृपा, दुष्ट आत्माओं से रक्षा, और लंबा, संतुष्ट जीवन।

पंक्ति 221–226: असुर सूरपद्मन पर मुरुगन की विजय और सत्ताईस देवताओं को दिए उनके आशीर्वाद का स्मरण करते हुए भक्त पलनी की पहाड़ियों पर विराजमान बाल प्रभु के चरणों में प्रणाम करता है।

पंक्ति 227–238: मुरुगन के हर प्रिय रूप और धाम की स्तुतियों ("पोट्रि") की समापन श्रृंखला, जो उनके चरण-कमलों में पूर्ण समर्पण पर समाप्त होती है — "शरणम्, शरणम्, सरवणभव ॐ; शरणम्, शरणम्, षण्मुख शरणम्।"

காப்பு (பாதுகாப்பு முன்னுரை): இந்த கந்தர் சஷ்டி கவசத்தை ஏற்பவர்களின் அனைத்துப் பாவங்களும் துன்பங்களும் நீங்கி, செல்வமும் ஆன்மீக வளர்ச்சியும் மனமுவந்த ஒவ்வொரு வேண்டுதலும் நிறைவேறுவதாக.

குறள் வெண்பா: தேவர்களின் துன்பத்தை தன் பெரும் போரால் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த குமரனின் திருவடிகளை தியானிக்கிறோம்.

வரிகள் 1-16: முருகன் தனது மயிலில் அழகுடன் வருகிறான், அவனது சதங்கைகள் ஒலிக்க; தேவேந்திரன் மருகன், வள்ளியின் அன்பர், ஆறுமுகக் கடவுள், திருநீறு அணிந்தவன் என வரவேற்கப்பட்டு, விரைவில் வந்து வேலால் அடியேனைக் காக்க வேண்டப்படுகிறான்.

வரிகள் 17-22: முருகனின் புனித நாமத்தின் மறை பீஜ எழுத்துக்கள் தாளமாக ஓதப்படுகின்றன, சரவணப் பொய்கையின் வீரத் தலைவனாகவும் தேவர்களின் போர்த் தலைவனாகவும் அவனைப் போற்றுகின்றன.

வரிகள் 23-26: முருகன் தனது பன்னிரண்டு கைகளில் பாசம், அங்குசம் உள்பட பன்னிரண்டு ஆயுதங்களை ஏந்தியவனாக விவரிக்கப்படுகிறான், அவனது பன்னிரண்டு விரிந்த கண்கள் அடியானின் மீது காப்பு நோக்கைச் செலுத்துகின்றன.

வரிகள் 27-31: முருகனின் நாமத்திற்குள் அடங்கிய நுண்ணிய மறைச் சக்தியைக் குறிக்கும் மேலும் சில பீஜ எழுத்துக்கள் ஓதப்படுகின்றன.

வரி 32: குண்டலினி சக்தியாகவும் சிவனின் மகனாகவும் உள்ளிருக்கும் முருகன், அடியேனைக் காக்க தினமும் வருமாறு வேண்டப்படுகிறான்.

வரிகள் 33-46: முருகனின் ஆறு முகங்கள், மணிமுடிகள், திருநீறு அணிந்த நெற்றிகள், பன்னிரண்டு கண்கள், பவளச் செவ்வாய், காதணிகள், மாலைகள், நடக்கும்போது ஒலிக்கும் சிலம்புகள் ஆகியவை அன்புடன் விரிவாக வர்ணிக்கப்படுகின்றன.

வரிகள் 47-56: முருகனின் சிலம்பொலியையும் அவன் வருகையுடன் ஒலிக்கும் தாளத்தையும் குறிக்கும் தாள ஒலி எழுத்துக்களின் தொடர்ச்சி ஓதப்பட்டு, அவன் விரைவில் வருமாறு அழைக்கப்படுகிறான்.

வரிகள் 57-63: முருகனின் திருவடிகளே தன் ஒரே புகலிடம் என்று அடியான் அறிவிக்கிறான், தன் உயிரை விட மேலான அந்த இறைவனை முழுமையாகக் காக்குமாறு வேண்டுகிறான்.

வரிகள் 64-92: கவசத்தின் முக்கிய பகுதி: அடியான் தன் உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் — முகம், நெற்றி, கண்கள், காதுகள், மூக்கு, பற்கள், நாவு, கன்னங்கள், கழுத்து, மார்பு, தோள்கள், முதுகு, விலா எலும்புகள், வயிறு, இடை, தொடைகள், முழங்கால்கள், பாதங்கள், கைகள், முன்கைகள் — முருகனின் வேலிடம் ஒப்படைத்து காக்குமாறு வேண்டுகிறான்.

வரிகள் 93-96: சரஸ்வதி அடியானின் பேச்சை ஆசீர்வதிக்கட்டும், இதய தாமரையும் நுண் நரம்பு வழிகளும் வேலால் எப்போதும் காக்கப்படட்டும்.

வரிகள் 97-102: பொன் வேல் விரைவில் வந்து, பகல் இரவு, அதிகாலை மாலை, ஒவ்வொரு நேர காவலிலும் தாமதமின்றி அடியானைக் காக்குமாறு அழைக்கப்படுகிறது.

வரிகள் 103-106: வேல் காக்கவும், கவனிக்கவும், தோன்றும் ஒவ்வொரு தடையையும் உடனடியாகத் தாக்கி பாவத்தைப் பொடியாக்கவும் அவசரமான, மீண்டும் மீண்டும் அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது.

வரிகள் 107-119: பில்லி சூனியம், சாபங்கள், மற்றும் குழந்தைகளைத் தொல்லைப்படுத்தும், கல்லறைகளில் உலவும், இளம்பெண்களைத் தொடரும் எனச் சொல்லப்படும் நீண்ட பட்டியலான தீய ஆவிகளிடமிருந்து காப்பு வேண்டப்படுகிறது — அடியானின் பெயரைச் சொன்ன மாத்திரத்தில் அவை அச்சத்துடன் ஓடிவிடட்டும் என்று.

வரிகள் 120-135: புதைக்கப்பட்ட பொம்மைகள், சாபமிடப்பட்ட பொருட்கள் போன்ற தீய சூனிய பொருட்களிடமிருந்து காப்பு வேண்டப்படுகிறது; தீங்கிழைக்க நினைப்போர் மனந்தளர்ந்து, பகைவரும் புறங்கூறுவோரும் தாழ்மையுடன் வந்து வணங்கட்டும் என்று கவசம் வேண்டுகிறது.

வரிகள் 136-148: ஒவ்வொரு அச்சுறுத்தலையும் கட்டி வீழ்த்தும் வலிமையான, தாளமான கட்டளைகளும், காட்டு விலங்குகள், நச்சு உயிரினங்கள், விஷம் ஆகியவை தங்கள் வலிமையை இழந்து ஓடும்படியும் வேண்டப்படுகிறது.

வரிகள் 149-157: தலைவலி, வாதம் முதல் தோல் நோய், வயிற்றுக் கோளாறு, காய்ச்சல் வரை நீண்ட பட்டியலான நோய்களிலிருந்து விடுதலை வேண்டப்படுகிறது — அடியான் முருகனுக்கே உரியவன் என்பதை அறிந்ததும் எந்த நோயும் தங்காமல் போகட்டும் என்று.

வரிகள் 158-161: பதினான்கு உலகங்களின் நல்லெண்ணமும், ஆண் பெண் அனைவரின் அன்பும், ஆட்சியாளர்களின் மகிழ்ச்சியும் முருகனின் பெயரைப் போற்றுவோனுக்கு கிடைக்கட்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது.

வரிகள் 162-175: முருகனின் அன்பான பல திருநாமங்களும், தேவர்களை அவன் விடுவித்த வரலாறும், திருச்செந்தூர், பழநி, சுவாமிமலை, திருத்தணி, பழமுதிர்சோலை உள்ளிட்ட அவனது புனிதத் தலங்களும் பட்டியலிடப்படுகின்றன.

வரிகள் 176-192: சரஸ்வதியின் அருளால் தன் நாவில் பெற்ற வரத்தால் அடியான் பரவசத்துடன் பாடி ஆடி, கர்ம பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு திருநீற்றை அன்புடன் ஏற்க விரும்புகிறான் — மயில் வாகனனுக்கு வாழ்த்து, அவன் கூரிய வேலுக்கு வாழ்த்து, வள்ளியின் அன்பருக்கு வாழ்த்து என முடிகிறது.

வரிகள் 193-199: பெற்றோர் பிள்ளையின் குறைகளை மன்னிப்பது போல், தன் குறைகளை மன்னித்து, தாயான வள்ளி காட்டும் அதே அன்புடன் தன்னை ஏற்குமாறு அடியான் முருகனை வேண்டுகிறான்.

வரிகள் 200-220: இந்த கவசம் எவ்வாறு ஓதப்பட வேண்டும் என்பது விவரிக்கப்படுகிறது — காலையிலும் மாலையிலும், நீராடிய பின், ஒருமுகப்பட்ட அன்பான மனத்துடன், நாளொன்றுக்கு முப்பத்தாறு முறை — இது தரும் பலன்களும் கூறப்படுகின்றன: எட்டுத் திசைக் காவலர்களின் அருள், நவக்கிரகங்களின் அருள், ஆவிகளிடமிருந்து காப்பு, நீண்ட நிறைவான வாழ்வு.

வரிகள் 221-226: சூரபத்மன் என்ற அசுரனை வென்ற முருகனின் வெற்றியையும், இருபத்தேழு தேவர்களுக்கு அவன் அருளியதையும் நினைவுகூர்ந்து, பழநி மலையில் வீற்றிருக்கும் குழந்தை இறைவனின் பாதங்களில் அடியான் வீழ்கிறான்.

வரிகள் 227-238: முருகனை அவனது அன்பான ஒவ்வொரு வடிவிலும் தலத்திலும் போற்றும் இறுதி வரிகள், அவனது தாமரைப் பாதங்களில் முழுமையாகச் சரணடைவதில் முடிவடைகின்றன — "சரணம், சரணம், சரவணபவ ஓம்; சரணம், சரணம், சண்முகா சரணம்."

కాప్పు (రక్షణ ఉపోద్ఘాతం): ఈ కందర్ షష్టి కవచాన్ని స్వీకరించేవారి పాపాలు, దుఃఖాలు తొలగిపోయి, సంపద, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల, హృదయపూర్వక ప్రార్థనలు అన్నీ నెరవేరుగాక.

కురళ్ వెంబా: దేవతల బాధను తన మహా యుద్ధంతో ముగించిన కుమారుని పాదాలను ధ్యానిస్తాము.

పంక్తులు 1-16: మురుగన్ తన నెమలిపై సొగసుగా వస్తాడు, అతని అందెలు మోగుతుండగా; ఇంద్రుని అల్లుడిగా, వల్లి ప్రియునిగా, ఆరుముఖ దేవుడిగా, విభూతి ధరించిన వానిగా స్వాగతించబడి, త్వరగా వచ్చి తన వేలుతో భక్తుడిని కాపాడమని వేడుకోబడతాడు.

పంక్తులు 17-22: మురుగన్ యొక్క పవిత్ర నామం యొక్క రహస్య బీజాక్షరాలు లయబద్ధంగా జపించబడతాయి, సరవణ కొలను వీరుడిగానూ దేవతల యుద్ధనాయకుడిగానూ ఆయనను కీర్తిస్తూ.

పంక్తులు 23-26: మురుగన్ తన పన్నెండు చేతుల్లో పాశం, అంకుశంతో సహా పన్నెండు ఆయుధాలను ధరించినవాడిగా వర్ణించబడతాడు, అతని పన్నెండు విశాల నేత్రాలు భక్తునిపై రక్షణ చూపును ప్రసరిస్తాయి.

పంక్తులు 27-31: మురుగన్ నామంలో నిక్షిప్తమైన సూక్ష్మ రహస్య శక్తిని సూచించే మరిన్ని బీజాక్షరాలు జపించబడతాయి.

పంక్తి 32: కుండలినీ శక్తిగానూ శివుని పుత్రుడిగానూ అంతరంగంలో నివసించే మురుగన్, భక్తుడిని రక్షించడానికి ప్రతిరోజూ రావాలని కోరబడతాడు.

పంక్తులు 33-46: మురుగన్ యొక్క ఆరు ముఖాలు, రత్నకిరీటాలు, విభూతి అలంకృత నుదుళ్లు, పన్నెండు కళ్ళు, పగడపు పెదవులు, చెవి ఆభరణాలు, మాలలు, నడిచేటప్పుడు మోగే అందెలు ప్రేమగా వివరంగా వర్ణించబడతాయి.

పంక్తులు 47-56: మురుగన్ యొక్క అందెల ధ్వనిని, ఆయన రాకతో మోగే లయను సూచించే లయబద్ధ శబ్దాక్షరాల పరంపర జపించబడి, ఆయన త్వరగా రావాలని పిలువబడతాడు.

పంక్తులు 57-63: మురుగన్ పాదాలే తన ఏకైక ఆశ్రయమని భక్తుడు ప్రకటిస్తాడు, తన ప్రాణం కంటే ప్రియమైన ఆ ప్రభువును సంపూర్ణంగా కాపాడమని వేడుకుంటాడు.

పంక్తులు 64-92: కవచం యొక్క ప్రధాన భాగం: భక్తుడు తన శరీరంలోని ప్రతి భాగాన్నీ — ముఖం, నుదురు, కళ్ళు, చెవులు, ముక్కు, దంతాలు, నాలుక, చెంపలు, మెడ, ఛాతీ, భుజాలు, వీపు, పక్కటెముకలు, పొట్ట, నడుము, తొడలు, మోకాళ్ళు, పాదాలు, చేతులు, ముంజేతులు — మురుగన్ యొక్క వేలుకు అప్పగించి కాపాడమని వేడుకుంటాడు.

పంక్తులు 93-96: సరస్వతి భక్తుని వాక్కును ఆశీర్వదించుగాక, హృదయ కమలం మరియు సూక్ష్మ నాడీ మార్గాలు వేలుచే ఎల్లప్పుడూ రక్షించబడుగాక.

పంక్తులు 97-102: బంగారు వేలు త్వరగా వచ్చి, పగలు రాత్రి, ఉదయం సాయంత్రం, ప్రతి కాలపు కాపలాలోనూ ఆలస్యం లేకుండా భక్తుడిని కాపాడమని పిలువబడుతుంది.

పంక్తులు 103-106: వేలు కాపాడాలని, గమనించాలని, కనిపించే ప్రతి అడ్డంకినీ వెంటనే కొట్టి పాపాన్ని పొడిగా చేయాలని తీవ్రమైన, పదే పదే పిలుపు ఇవ్వబడుతుంది.

పంక్తులు 107-119: క్షుద్ర మంత్రాలు, శాపాలు, మరియు పిల్లలను వేధించేవిగా, స్మశానాల్లో తిరిగేవిగా, యువతులను వెంబడించేవిగా చెప్పబడే దీర్ఘమైన దుష్టశక్తుల జాబితా నుండి రక్షణ కోరబడుతుంది — భక్తుని పేరు చెప్పగానే అవి భయంతో పారిపోవాలని.

పంక్తులు 120-135: పాతిపెట్టిన బొమ్మలు, శాపగ్రస్త వస్తువులు వంటి క్షుద్ర వస్తువుల నుండి రక్షణ కోరబడుతుంది; హాని తలపెట్టేవారు తమ ధైర్యాన్ని కోల్పోయి, శత్రువులు మరియు అపవాదులు వినయంగా వచ్చి నమస్కరించాలని కవచం కోరుతుంది.

పంక్తులు 136-148: ప్రతి ముప్పునూ బంధించి కొట్టివేసే బలమైన, లయాత్మక ఆజ్ఞలు, మరియు అడవి జంతువులు, విషపూరిత జీవులు, విషం తమ శక్తిని కోల్పోయి పారిపోవాలని కోరబడతాయి.

పంక్తులు 149-157: తలనొప్పి, వాతం మొదలుకొని చర్మవ్యాధులు, జీర్ణకోశ సమస్యలు, జ్వరం వరకు దీర్ఘమైన వ్యాధుల జాబితా నుండి విముక్తి కోరబడుతుంది — భక్తుడు మురుగన్‌కే చెందినవాడని తెలిసిన వెంటనే ఏ వ్యాధి కూడా నిలవకూడదని.

పంక్తులు 158-161: పద్నాలుగు లోకాల శుభాకాంక్షలు, స్త్రీ పురుషులందరి ప్రేమ, పాలకుల సంతోషం మురుగన్ నామాన్ని కీర్తించేవారికి లభించాలని కోరబడుతుంది.

పంక్తులు 162-175: మురుగన్ యొక్క ప్రేమపూర్వక నామాలు, ఆయన దేవతలను విడిపించిన కథ, తిరుచెందూర్, పళని, స్వామిమలై, తిరుత్తణి, పళముదిర్‌చోలై వంటి ఆయన పవిత్ర క్షేత్రాలు జాబితా చేయబడతాయి.

పంక్తులు 176-192: సరస్వతి అనుగ్రహంతో తన నాలుకపై పొందిన వరంతో భక్తుడు పరవశంతో పాడి ఆడి, కర్మబంధాల నుండి విముక్తుడై విభూతిని ప్రేమతో స్వీకరించాలని కోరుకుంటాడు — నెమలి వాహనునికి జయము, అతని పదునైన వేలుకు జయము, వల్లి ప్రియునికి జయము అంటూ ముగుస్తుంది.

పంక్తులు 193-199: తల్లిదండ్రులు బిడ్డ లోపాలను క్షమించినట్లు, తన లోపాలను క్షమించి, తల్లియైన వల్లి చూపే అదే ప్రేమతో తనను స్వీకరించమని భక్తుడు మురుగన్‌ను వేడుకుంటాడు.

పంక్తులు 200-220: ఈ కవచాన్ని ఎలా పఠించాలో వివరించబడుతుంది — ఉదయం సాయంత్రం, స్నానం తర్వాత, ఏకాగ్ర ప్రేమపూర్వక మనసుతో, రోజుకు ముప్పై ఆరు సార్లు — దీనివల్ల కలిగే ఫలితాలు కూడా చెప్పబడతాయి: ఎనిమిది దిక్పాలకుల అనుగ్రహం, నవగ్రహాల అనుగ్రహం, దయ్యాల నుండి రక్షణ, సుదీర్ఘమైన సంపూర్ణ జీవితం.

పంక్తులు 221-226: సూరపద్మ అనే రాక్షసుడిపై మురుగన్ సాధించిన విజయాన్ని, ఇరవై ఏడు దేవతలకు ఆయన అనుగ్రహించినదాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ, పళని కొండపై కొలువైన శిశు దేవుని పాదాలపై భక్తుడు పడతాడు.

పంక్తులు 227-238: మురుగన్‌ను ఆయన ప్రియమైన ప్రతి రూపంలో, క్షేత్రంలో కీర్తించే ముగింపు పంక్తులు, ఆయన పాదపద్మాలలో సంపూర్ణ శరణాగతితో ముగుస్తాయి — "శరణం, శరణం, శరవణభవ ఓం; శరణం, శరణం, షణ్ముఖా శరణం."